PLAAT 065: Garbage – Subhuman

Categories Plaat voor m'n kop

Onder de noemer Plaat Voor M’n Kop wekelijks op vrijdag de persoonlijke verhalen bij LP’s (en af en toe cd’s) die mijn leven gevormd hebben of die diepe indruk op me maakten. Vandaag de 7″ Subhuman van Garbage.

EKNL-Plaat065
‘You’re going down, down, down… How low can you go?’

Onlangs werd bekend dat Garbage in november naar poppodium 013 in Tilburg komt om de twintigste verjaardag van hun debuutalbum te vieren. Zulke aankondigingen zijn altijd wat confronterend. Twintig jaar. Poeh! Maar gezien een interview dat ik in 2005 met frontvrouw Shirley Manson had, is het ook best een ironische aankondiging.

Gok
In de jaren ’90 laat ik met grote regelmaat vinyl vanuit Engeland mijn kant op komen en soms doe in daar op de gok een bestelling bij omdat me dat verzendkosten zou schelen. In de zomer van 1995 komt met een stapeltje Britpop ook een in een rubberen hoesje gestoken single van het bandje Garbage mee. Subhuman. Ik kende ze muzikaal nog niet, maar vind de verpakking mooi en weet wel dat Butch Vig binnen Garbage drummer is. Die man had Nirvana’s Nevermind en The Smashing PumpkinsGish geproduceerd. Dus het was de gok waard. Die gok betaalde zich uit. Ik ben na een keer draaien dol op de band. Ik koop later direct hun debuut en ga dan ook in november van dat jaar naar De Melkweg, waar Garbage in de net opgeleverde The Max-zaal het eerste Nederlandse optreden geeft. Dat optreden is niet zo sterk, maar blijkt ook pas hun vierde optreden ooit. Het optreden is voor de eeuwigheid bewaard gebleven omdat het op de radio (Kink FM) is uitgezonden en eind 1995 als promo-cd wordt rondgestuurd.

Krabbel
In 1999 mag in de groep interviewen voorafgaand aan hun optreden op het Tibetan Freedom Concert. Daarbij laat ik vallen dat het wel zonde is dat juist die niet zo beste Melkweg-show op talloze bootleg-cd’s geperst is. Het wordt even stil en een fractie van een seconde denk ik ‘die lopen boos weg’. Waarna het viertal collectief in lachen uitbarst. “Niet zo best, jij durft wel!” Ik heb het eerste singletje in mijn tas zitten voor een eventuele krabbel er op. Die vraag stel ik maar niet meer.

Ruis
Zes jaar later, spreek ik frontvrouw Shirley Manson in haar eentje. Garbage heeft net een tumultueuze periode achter de rug en heeft het toch voor elkaar gekregen een album te maken. “We spraken amper met elkaar en als we al spraken hadden we ruzie. Het gekke is dat dit eigenlijk vooral door druk van dingen rondom de band kwam, want terugkijkend hebben we toch best wel een eenduidige muzikale visie voor Garbage. Maar door alle ‘ruis’ deden we niets anders meer dan elkaars ideeën met de grond gelijk maken. Er komt een punt dat je elkaar het liefst een klap in het gezicht geeft en dan weet je dat je even uit elkaar moet”, zo vertelt ze.

Retro
2005 markeert de tiende verjaardag van Garbage en ik vraag naar de komende tien jaar. “Ha ha ha ha… over tien jaar bestaat Garbage écht niet meer. Vergeet niet dat sommige bandleden nu al in de vijftig zijn en we vinden allemaal dat niets zo sneu is als bejaarde popmuzikanten.” Tien jaar later is er dus die show in Tilburg, in het teken van een album dat twee decennia oud is. Is Garbage, met voornamelijk zestigers in de gelederen, dus alsnog de oude retro-act geworden waar Manson toen voor vreesde.

Edgar Kruize is freelance tekstschrijver en journalist. Gespecialiseerd in (live) entertainment, muziek en film en daarnaast in teksten voor de zorgsector.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *