PLAAT 053: Mother Love Bone – Mother Love Bone

Categories Plaat voor m'n kop

Onder de noemer Plaat Voor M’n Kop wekelijks op vrijdag de persoonlijke verhalen bij LP’s (en af en toe cd’s) die mijn leven gevormd hebben. Deze week gelijknamige album van Mother Love Bone.

‘You ever hear the story of Mr. Faded Glory?’

In de jaren ’90 overspoelde de grunge de jeugdcultuur en ik ging daarin volledig kopje onder. Machtig vond ik het, al die bands uit Seattle en omstreken en alle kruisverbanden daar tussen. Met als spil de soundtrack van de film Singles, waarop ze vrijwel allemaal (minus Nirvana) samenkwamen.

Knipoog
Op die soundtrack viel me één band op: Mother Love Bone. Die band deed me ook al de oren spitsen in de commercials voor MTV’s Headbangers Ball, waarin zowel This Is Shangrila als Crown Of Thorns (afhankelijk van de vertoonde spot) van de band voorbij kwamen. Het rockte, rollde en had een heerlijke glam en knipoog in de muziek. Een knipoog die bij al die doodserieuze Seattle-bands behoorlijk ontbrak.

Terug naar de bron
Ik was al bekend met het tragische verhaal van frontman Andrew Wood. Huisgenoot van Soundgardens Chris Cornell en een notoire hedonist, wiens drugsgebruik hem uiteindelijk fataal werd. Als eerbetoon kwamen oud-bandleden Stone Gossard en Jeff Ament samen met Cornell en enkele andere bevriende muzikanten. Het eerbetoon werd het machtige Temple Of The Dog-album. Dat album kon ik al dromen in 1992, maar het was gek genoeg niet in me opgekomen om ook eens terug te gaan naar de bron. Dat kwam dus uiteindelijk pas na die soundtrack van Singles en de Headbangers Ball-spotjes, die ik woordelijk mee zong.

Bravoure
Het oeuvre van Mother Love Bone (bestaand uit de EP Shine en het album Apple) is destijds samengebald op de 2CD Mother Love Bone. Een set die over de hele linie misschien de meest sterke liedjes bevat, maar waarop Andrew Wood wel uitblinkt met een bravoure in zijn stem en een aanstekelijke arrogantie die de luisteraar doet geloven dat hij écht een wereldster is. Dat verkoopt het album volledig.

Mooie herinnering
Het werk is voor zover ik weet nimmer op vinyl uitgebracht. Maar het Music On Vinyl-label heeft dat inmiddels wel gedaan, als kloeke dubbel-LP op 180 grams vinyl. De release ziet er prachtig uit in gatefold sleeve en is voorzien van een fraai inlegvel met songteksten. Wel heb ik het idee dat de reguliere 2CD als master heeft gediend, want het klinkt niet heel anders. Maar het is gewoon een album dat ik in de kast heb vanwege mooie herinneringen en dat er regelmatig uitkomt. Al is het maar om even fijn mee te brullen met het anthem Chloe Dancer/ Crown Of Thorns, zoals ik in de 90’s ook deed als zo’n spotje weer eens langs kwam op MTV.

Edgar Kruize is freelance tekstschrijver en journalist. Gespecialiseerd in (live) entertainment, muziek en film en daarnaast in teksten voor de zorgsector.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *