PLAAT 052: Ennio Morricone – Het Gebeurde In Het Westen

Categories Plaat voor m'n kop

Onder de noemer Plaat Voor M’n Kop wekelijks op vrijdag de persoonlijke verhalen bij LP’s (en af en toe cd’s) die mijn leven gevormd hebben. Deze week Het Gebeurde In Het Westen van Ennio Morricone.

EKNL-Plaat052
‘Once upon a time in the west…’

Vierde klas, lagere school in Monster. Meester Arie Heystek voedt zijn lessen met veel muziek. De man heeft een gitaar waarmee hij de zingende klas (Swing Low, Sweet Chariot staat me nog goed bij) begeleidt en in de hoek van het klaslokaal heeft hij een glanzend eikenhouten meubel staan, dat hij liefkozend zijn ‘discomeubel’ noemt. Het is een grote, als een dressoir ogende kast die eenmaal geopend een ingebouwde platenspeler openbaart. Daarop legt de leerkracht met regelmaat LP’s, waarvan we liedjes klassikaal moeten meezingen als hij even geen gitaar mee heeft.

Intuïtief creatief
Maar Heystek gebruikt ook muziek om de klas intuïtief creatief te laten zijn. De meester draait muziek en als klas moet je vervolgens tekenen wat je op dat moment voelt of voor je ziet bij de muziek. Het is in die vierde klas van de Eben-Haëzerschool dat vanuit het discomeubel van meester Heystek de legendarische mondharmonicaklanken van L’Uomo Dell’Armonica van Ennio Morricone voor het eerst tot me komen. Het is al krakend afkomstig van de twee de kant van Morricone’s LP vol filmmuziek uit Once Upon A Time In The West, vanaf de specifiek voor de Nederlandse markt gemaakte LP die destijds iedereen in huis leek te hebben; Het Gebeurde In Het Westen.

Jungleavontuur
Het mooie van muziek is dat het je raakt en dat het gevoel oproept. Ook al weet je soms niet direct waar het over gaat. Als tienjarig jochie kende ik de film vanzelfsprekend niet. Maar de dreiging en spanning die van de muziek uitgingen, grepen me volledig. Ik geloof dat ik er een jungleavontuur bij tekende, van iemand die vastgeklampt aan een touw boven een ravijn bungelt. Pas na afloop kregen we de LP-hoes te zien met daarop de wereldberoemde mondharmonicascène. Verre van een jungle, maar het bungelen had ik toch goed opgepikt, zo bleek.

‘Komponist’
Dat is nu dertig jaar geleden. De muziek van Ennio Morricone heeft voor mij de deur naar ‘andere’ muziek dan popmuziek opengezet. Dat begon daar met die tekenopdracht in de vierde klas van de lagere school en daar ben ik meester Heystek nog steeds dankbaar voor. Dit weekend staat Morricone met zijn orkest in de Ziggo Dome, een concert dat vanwege de broze gezondheid van de inmiddels hoogbejaarde ‘komponist en dirigent’ (zoals de achterzijde van de Het Gebeurde In Het Westen LP zo fraai meldt) al meerdere malen is uitgesteld. Oorspronkelijk had ik niet het idee om te gaan, maar daar het gek genoeg nog niet uitverkocht is en zijn muziek toch wel een essentieel stuk van mijn eigen muziekbeleving heeft bepaald, zijn op de valreep toch tickets aangeschaft.

Edgar Kruize is freelance tekstschrijver en journalist. Gespecialiseerd in (live) entertainment, muziek en film en daarnaast in teksten voor de zorgsector.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *