PLAAT 043: Oasis – Standing On The Shoulder Of Giants

Categories Plaat voor m'n kop

Onder de noemer Plaat Voor M’n Kop wekelijks op vrijdag de persoonlijke verhalen bij LP’s (en af en toe cd’s) die mijn leven gevormd hebben. Deze week Standing On The Shoulder Of Giants van Oasis.

EKNL-Plaat043
‘What tongueless ghost of sin crept through my curtains?’

Muziekjournalist zijn was in de tijden dat de muziekindustrie nog volop in bloei was soms een groot omkoopcircus. Laad een stel journalisten in een bus of vliegtuig, zorg dat het hen aan niets ontbreekt en trakteer hen op een concert (of interview) in het buitenland. Sony Music had zo’n schoolreisje voor volwassenen georganiseerd toen Oasis op 23 maart 2000 in de Ancienne Belgique in Brussel aan deed ter promotie van het album Standing On The Shoulder Of Giants.

Dubbele tong
Een fantastisch album overigens, Oasis gaat er op hun vierde album met relatief fris elan tegenaan, na het pompeuze Be Here Now uit 1997. De band heeft in de vorm van Andy Bell en Gem Archer twee nieuwe muzikanten in de gelederen en dus verwacht ik veel van het optreden in Brussel. Natuurlijk wil ik mee en dat kan, uit naam van muziekblad MUSIC minded. Op het Amsterdamse Stadionplein wordt het Nederlands journaille de bus in gegooid en onderweg naar de Belgische hoofdstad ontbreekt het ons aan niets. Nog voor de grens zijn de eerste zinnen die met dubbele tong worden uitgesproken al een feit.

De weg kwijt
Eer de bus in Brussel is, is de sfeer ronduit jolig. Er is echter een probleem. De buschauffeur weet niet zo heel erg goed meer hoe hij bij de Ancienne Belgique geraakt. Brussel is voor mensen die er de weg niet kennen vanwege de slechte bewegwijzering een ware nachtmerrie. De arme medewerker van Sony weet het ook niet meer en zodra de meereizende collega’s zich met het lezen van de kaart gaan bemoeien, wordt het alleen maar erger. De bus rijdt verschillende malen – tot steeds groter wordende hilariteit – door dezelfde tunnel.

Meebruller
Dat het optreden op tijd gehaald is, mag een mirakel worden genoemd. Maar het is wel fijn, want Oasis verkeert in bloedvorm. Meestal ben ik een concertbezoeker die gereserveerd langs de kant van een zaal goedkeurend met de muziek mee knikt. Maar onder invloed van de versnaperingen in de bus in combinatie met de (voor mij) heerlijke meebrullers van Oasis, sta ik al snel met gebalde vuisten in het gedrang vooraan. MTV heeft de boel opgenomen, maar ik heb mezelf nog nooit teruggevonden in de beelden.

Edgar Kruize is freelance tekstschrijver en journalist. Gespecialiseerd in (live) entertainment, muziek en film en daarnaast in teksten voor de zorgsector.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *