PLAAT 038: Dire Straits – aLCHEMY: dIRE sTRAITS Live

Categories Plaat voor m'n kop

Onder de noemer Plaat Voor M’n Kop wekelijks op vrijdag de persoonlijke verhalen bij LP’s (en af en toe cd’s) die mijn leven gevormd hebben. Deze week aLCHEMY: dIRE sTRAITS Live van Dire Straits.

EKNL-Plaat038
‘You walk out on the high wire, you’re a dancer on thin ice’

Dire Straits is echt zo’n band waarvoor je jezelf moet verdedigen als je zegt dat je het goed vindt. Maar voor een hele generatie eind dertigers en veertigers was Dire Straits toch één van de grootste bands van het moment toen zij opgroeiden. Imagotechnisch is er ook veel af te dingen op de oersaaie Mark Knopfler en zijn band. En hun malle zweetbandjes.

Opwindend
Maar muzikaal kan je er ook vele jaren later niet zo heel veel op afdingen. Waar Dire Straits met dank aan klinisch klinkende albums als Brothers in Arms (gebruikt om wereldwijd miljoenen cd-spelers aan de man te brengen) vooral als studioband werd gezien, was het combo live ondanks de saaie presentatie wellicht het meest opwindend. De dubbel-LP aLCHEMY: dIRE sTRAITS Live is daar een bewijs van.

Open mond
Zelf ontdekte in de kracht van Dire Straits op 11 juni 1988. De groep trad op tijdens een concert ter ere van Nelson Mandela, met Eric Clapton als gastmuzikant. Knopfler en zijn mannen speelden daar tijdens een prima set twee tracks die me met kippenvel op de armen en met open mond voor de buis gekluisterd hielden; Romeo & Juliet en Brothers in Arms. Direct na het weekend naar de winkel gesneld om te zien of daar live-albums van de groep te vinden waren en zo stuitte ik op de dubbel-LP aLCHEMY: dIRE sTRAITS Live.

Vurig spel
Dat album is in juli 1983 tijdens twee shows in Londen opgenomen en laat de band horen ten tijde van de Love Over Gold tournee. Wat mij destijds (en nog steeds) trok, waren de lang uitgesponnen stukken die soms wel tot bijna een kwartier duurden. De opener Once Upon A Time In The West, het alle kanten op zwierende Tunnel of Love met z’n fraaie 4 minuten durende intro, het epische Telegraph Road. Qua lengte komen ze in de terratoriale wateren van progrock, maar muzikaal hangt het veelal tegen roots- en bluesrock aan. Maar ook de kortere nummers schieten vaak over de zes minuten heen, zoals het wonderschone Romeo & Juliet of het in deze uitvoering alles behalve oubollige Sultans of Swing. In hoeverre alles live is en of er overdubs op staan, geen idee. Maar Dire Straits klinkt op de dubbelaar aLCHEMY: dIRE sTRAITS Live puur en vurig en laat het klinische van hun albums hier volledig los. Wil je Dire Straits-cynici overtuigen? Dit is het album om het mee te doen.

Edgar Kruize is freelance tekstschrijver en journalist. Gespecialiseerd in (live) entertainment, muziek en film en daarnaast in teksten voor de zorgsector.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *