PLAAT 032: Bee Gees – The Complete Hit Album

Categories Plaat voor m'n kop

Onder de noemer Plaat Voor M’n Kop wekelijks op vrijdag de persoonlijke verhalen bij LP’s (en af en toe cd’s) die mijn leven gevormd hebben. Deze week The Complete Hit Album van Bee Gees.

EKNL-Plaat032
‘With no one beside you, you’re goin’ nowhere’

Opgroeiend eind jaren ’70/begin jaren ’80 stonden de heren Bee Gees hun geföhnde haren, strakke broeken en hagelwitte tanden voor alles wat fout was in de muziek. Toch heb ik altijd al gevoeld dat die foute discohits eigenlijk fantastisch in elkaar steken en heb ik opgroeiend een heimelijke zwak voor ze. Ergens eind jaren ’80 tik ik The Complete Hit Album op de kop, een Arcade-verzamelaar (mede-samengesteld door latere minister Herman Heinsbroek) en kom ik er achter dat de mannen voor ze hun discocarrière startten al een reeks prachtige luisterpopliedjes hadden uitgebracht. Alle schroom gaat overboord. Ik vind ze officieel gewoon goed.

Continenten afstruinen
In augustus 2010 werk ik aan toenmalige Top 2000 boek. Dat had als ondertitel Wonderful World en had als insteek dat uit elk continent een x-aantal liedjes die in de Top 2000 stonden werden belicht en dat ik bij elk continent een artiest zou interviewen. Dat kwam vaak neer op Nederlandse artiesten die ‘iets’ met een continent hadden, zoals Stef Bos met Afrika en Carel Kraayenhof met Zuid-Amerika.

Krappe deadline
Voor Australië doet zich ineens de mogelijkheid voor om Robin Gibb te interviewen. Gibb komt namelijk naar Nederland voor een optreden, de band past op dat moment nog helemaal bij de Top 2000 (destijds na The Beatles en de Stones de met de meeste nummers vertegenwoordigde band in de lijst) en Gibbs bezoek was – hoewel krap – nog op tijd voor de deadline van het boek. Ik benader concertorganisator Mojo Concerts. Die verwijzen me door naar Warner Music, dat de laatste albums van de Bee Gees uitgebracht. “Nee hoor, de Bee Gees doen nooit interviews”, zo wordt me direct verteld. Dat lijkt me stug, dus contact gezocht met Gibbs manager Michael Eaton, uitgelegd wat de Top 2000 is, wat de insteek van de boeken is, een eerder boek opgestuurd. Ja hoor, binnen enkele dagen er komt een mail. “Your publication is certainly one which would interest Robin Gibb, but I believe he is only planning in to fly to Amsterdam on the day, so time may be very short.”

Zwakke gezondheid
Uiteindelijk is het snel schakelen. Weer een dag later is een interview bevestigd en maakt Gibb op de showdag ruim de tijd voor me. Een heel uur. Het mag echter niet zo zijn, want de gezondheid van de Bee Gee holt in no-time achteruit en vier dagen na de bevestiging krijg ik wederom een mail van manager Eaton. “I am afraid that Robin Gibb had to undergo emergency surgery and so it has been necessary to cancel all his upcoming concerts and engagements. (…) However, should his concert in Amsterdam be re-scheduled we can certainly revisit the request from you for an interview.”

Beterschap
De show wordt uiteindelijk naar oktober 2010 verplaatst, maar dat is wel te laat voor mijn deadline. Ik heb de manager bedankt voor het extreem snelle schakelen en alle moeite. Een paar dagen later gaat de telefoon. Gibb zelf! Vanuit zijn ziekbed. Ik sta perplex. Niet voor een interview, daarvoor is hij te zwak. Maar hij wil even kort zijn excuus aanbieden en te zeggen dat hij het jammer vindt omdat hij graag interviews doet met in zijn muziek geïnteresseerde journalisten. Heb gezegd dat hij echt geen excuus hoeft aan te bieden voor zijn gezondheid, gezegd dat we het dan wellicht een jaar later kunnen doen en hem beterschap gewenst.

Gentleman
Het vierde Top 2000 boek is er echter niet meer gekomen, het ‘Australië interview’ in het boek als enige continent overigens ook niet. Met Gibbs gezondheid kwam het ook nooit meer helemaal goed. Zijn show in oktober 2010 ging door, maar daarna bleef hij kwakkelen en in 2012 overleed de zanger. Mijn herinnering aan de Bee Gees zit nu voor altijd in dat extreem korte telefoontje van misschien maar twee minuten. Heb nooit meegemaakt dat een artiest van die status zelf een journalist benadert. Dat hoefde – zeker in zijn positie – ook helemaal niet. Maar wat daardoor achterblijft, is een herinnering aan een echte ‘gentleman’.

Edgar Kruize is freelance tekstschrijver en journalist. Gespecialiseerd in (live) entertainment, muziek en film en daarnaast in teksten voor de zorgsector.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *