PLAAT 028: The Prodigy – Voodoo People

Categories Plaat voor m'n kop

Onder de noemer Plaat Voor M’n Kop wekelijks op vrijdag de persoonlijke verhalen bij LP’s (en af en toe cd’s) die mijn leven gevormd hebben. Deze week Voodoo People van The Prodigy.

EKNL-Plaat028
‘Voodoo People, Magic People!

Lowlands 1995. Soundgarden staat een volledig ongeïnspireerd optreden te geven in de Alpha-tent. Maar als hardnekkige grungeliefhebber wiens favoriete album van een jaar eerder Superunknown was, moet en zal ik het toch afzien. Ook al is er geen doorkomen aan.

Slap
Een vriend stelt voor om naar de Bravo te gaan. Daar staat The Prodigy geprogrammeerd en dat moet wél goed zijn. Ik twijfel. “Ik ben niet zo van de elektronische muziek”, sputter ik nog. Ik ken The Prodigy alleen van het hitje Out Of Space en dat is in het geheel niet relevant meer voor hetgeen ze in ’95 doen. Weet ik veel… Maar met een steeds slapper wordend Soundgarden in de Alpha word ik ook niet blij, dus The Prodigy het voordeel van de twijfel gegeven.

Tonnetje buskruit
De Bravo ligt op dat moment helemaal tegen het Walibi Flevo (zoals het toen nog heet) terrein aan en is de uithoek voor danceliefhebbers op het door rock gedomineerde festival. De vriend heeft gelijk. “Are you ready to rock”, klinkt het. De vette beats van Break And Enter vullen na een gierend gitaarintro niet alleen de tent, maar ook de harten van elke toeschouwer. “We are The Prodigy! We rock!” Een directe knock out, terwijl tonnetje buskruit Keith Flint in een bal vanuit de coulissen het podium op komt rollen. De boel explodeert. Letterlijk. Alle stroom ligt er uit en The Prodigy moet – met Flint nog in die bal – afdruipen.

Poging twee
Luttele minuten later. The Prodigy doet een geslaagde tweede poging. Weer een directe knock-out, weer Flint in die bal, de tent is plat op de eerste tonen. De techniek ook, want hoewel de tweede poging nipt wat langer duurt dan de eerste – Flint heeft tijd om uit zijn opblaasbal te klauteren – begeeft de stroom het weer. Exit The Prodigy.

Verloren zaak
Poging drie wordt weer een minuut wat later zonder bal ondernomen. The Prodigy is nu zichtbaar geïrriteerd en verdomd… wéér weten ze niet voorbij het eerste nummer te komen. Flint trapt gefrustreerd tegen een monitorbox, danser Leeroy Thornhill loopt met gebogen tred weg en rapper Maxim is heel boos. “THIS IS IT!”, brult hij nog snel en hij gebaart dat de show over is. Waarna het licht aan gaat en de DJ godbetert Simple Minds op zet. Niks mis mee, maar wel na wat het publiek zojuist heeft aanschouwd. Het lijkt een verloren zaak.

Hardste rock
Terug dan maar naar Soundgarden, wat nu al helemáál geen indruk meer maakt. Toch de set afgekeken en morren over de matige start van het festival. Waarna de nieuwsgierigheid toesloeg. Nog één keer de Bravo proberen dan? Die kant op lopend zie ik net de lichten uit gaan. Op een drafje de inmiddels nog maar halfvolle tent in en verdomd, verbeten en triomfantelijk staat The Prodigy er wéér! Als een stel kickboksers dat weigert neer te gaan. Ditmaal is alles in kannen en kruiken en ze zetten een weergaloos intense set neer, dat harder rockt en meer punk is dan het volledige rockprogramma dat weekend bij elkaar, met een vlammend Voodoo People als onbetwist hoogtepunt. Ik ben volledig om. Elektronische muziek is tof! Vervolgens breng ik dat weekend meer door in de Bravo dan in welke tent dan ook.

Edgar Kruize is freelance tekstschrijver en journalist. Gespecialiseerd in (live) entertainment, muziek en film en daarnaast in teksten voor de zorgsector.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *