PLAAT 066: The Transformers: The Movie – Original Motion Picture Soundtrack

Categories Plaat voor m'n kop

Onder de noemer Plaat Voor M’n Kop wekelijks op vrijdag de persoonlijke verhalen bij LP’s (en af en toe cd’s) die mijn leven gevormd hebben of die diepe indruk op me maakten. Vandaag de soundtrack van Transformers: The Movie, die recent een reissue op vinyl heeft gekregen.

'You've got the touch! You've got the POWERRR!'
‘You’ve got the touch! You’ve got the POWERRR!’

Zoals elk ander jongetje van mijn generatie, zat ik in de jaren ’80 in het weekend in alle vroegte klaar voor Fun Factory, het cartoonprogramma op Sky Channel dat door een krokodil, een zeehond en een man die ik me niet meer kan herinneren aan elkaar werd gepraat. Fun Factory zond een keur aan tekenfilms uit, waar onder M.A.S.K., Inspector Gadget en Jace and The Wheeled Warriors. Mijn persoonlijke favorieten waren echter He-Man and the Masters Of The Universe en Transformers. Het waren nog de tijden zonder nasynchronisatie en zonder ondertitels. Mijn basiskennis Engels komt absoluut vanuit het kijken naar die cartoons iedere zaterdag en zondag.

Huilend wakker
Terugkijkend was Transformers een behoorlijk volwassen serie voor een kindercartoon. De in voertuigen veranderende robots van de planeet Cybertron voerden op aarde een échte oorlog en dat betekent dat er ook regelmatig slachtoffers vielen. De meeste vielen in de film uit 1986, waarin het overgrote deel van de robots uit het eerste seizoen bruut werd weggevaagd om ruimte te maken voor een nieuwe lichting metalen vechtmachines. De achterliggende gedachte is logisch, de fabrikant die het bijbehorende speelgoed produceerde moest een volledig nieuwe productlijn kwijt in de serie. De manier waarop, heeft een grote groep kinderen wereldwijd huilend wakker gehouden. Onderwijl is de ronkende 80s-rock die het slachtfestijn begeleidde wél blijven hangen.

Bombarie
De Transformers-film uit 1986 is namelijk volledig op muziek gezet. De film is in feite een lange videoclip vol vechtende robots, waaronder typische rockmuziek uit die periode zit. Denk aan bands met permanentjes en te strakke broeken die met veel bombarie en gierende gitaren de meest holle frasen de wereld in slingeren. Warrant, Tesla, Cinderella, Journey, dat soort werk. Alleen, die staan hier dus niet op. We doen het met de door synthesizers gedomineerde metalklanken van componist Vince DiCola en mindere rockgoden als Stan Bush en Kick Axe (hier opererend onder de naam Spectre General). Het maakt van de soundtrack vooral een heel erg lollige luistertrip naar lang vervlogen tijden, met muziek waar anno 2015 geen artiest meer weg mee zou komen. Bekendste track is natuurlijk de heldhaftig klinkende soundtrack-opener The Touch van Stan Bush, maar hoogtepunt is de Devo-pastiche Dare To Be Stupid van “Weird Al” Yankovic, die in de film als geluidsbedje is gebruikt voor de scènes waarin de Junkion-robots voorkomen.

Rechtstreekse scan
Het vanuit Nederland opererende Music On Vinyl heeft de afgelopen jaren heel wat klassieke albums opnieuw op LP uitgebracht. Daarnaast heeft het bedrijf zich gespecialiseerd in soundtracks, oude en nieuwe, die onder het sublabel At The Movies worden uitgebracht. Hierop is ook de soundtrack van de Transformers-animatiefilm uit 1986 nu verkrijgbaar. Daar een origineel exemplaar amper te vinden is (en indien wel, onbetaalbaar) is dit een prima alternatief. Deze is namelijk vrijwel gelijk aan de originele release. Sterker nog, het is een kopie van de originele release en dat zie je goed. Voorop de strijdende Autobots, achterop trackinfo en wat beelden uit de film. Het beeldmateriaal ziet er mooi uit. Volle kleuren, met de mooie pvc-hoes waarin de soundtrack zit ontstaat er zelfs een licht 3D-effect. Maar de belettering is ogenschijnlijk ook een rechtstreekse scan en dat maakt dat de titels van de nummers voor en achterop niet echt haarscherp zijn. Dit valt met name op door de additionele info die er ter behoeve van deze reissue bij is gezet. Die gedrukte tekst is namelijk wél haarscherp. Kniesoor die er op let natuurlijk, maar moet toch gemeld. De LP is uit op mooi 180 grams vinyl en klinkt lekker vet. De muziek komt hierdoor prima tot zijn recht, al is het de vraag of iemand deze toch wel erg gedateerde hardrock heel vaak gaat draaien. Want het werkt anno 2015 vooral op de lachspieren.

[Deze tekst is deels afkomstig van de LP-recensie die schreef voor Supergeeks.nl]

Edgar Kruize is freelance tekstschrijver en journalist. Gespecialiseerd in (live) entertainment, muziek en film en daarnaast in teksten voor de zorgsector.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *