Mediazine: De Eindeloze Pink Floyd

Categories Portfolio, Recensie

Deze maand in Mediazine onder meer mijn verhaal over het nieuwe Pink Floyd-album The Endless River.

De eindeloze Pink Floyd

Mediazine2014novemberHet geheim van Pink Floyd? Ongetwijfeld de bandnaam, die bekender is dan de individuele bandleden. Zodoende kan er twintig jaar na het laatste album en met en voor de helft uitgedunde band alsnog ineens gewoon een Pink Floyd-album worden uitgebracht: The Endless River.

Pink Floyd is een fundament onder het volledige muzieklandschap. De band heeft op meerdere vlakken baanbrekend werk geleverd sinds het eind van de jaren ’60 en behoort tot de pioniers van de progressieve rock en symfonische muziek. We kunnen met absolute zekerheid zeggen dat zonder de band veel muzikanten zoals wij die nu kennen óf niet zouden musiceren óf gewoonweg heel anders zouden klinken. Als je op straat vraagt naar de belangrijkste bandleden van andere invloedrijke bands, denk The Beatles of The Rolling Stones, zal je ongetwijfeld overladen worden met goede antwoorden. Zelfs van mensen die de bands niet echt kennen of leuk vinden. Doe hetzelfde met Pink Floyd en… Juist, dat wordt toch een stuk lastiger.

Wie is Pink?
De band stak daar midden jaren ’70 met het bijtende nummer Have A Cigar op hun album Wish You Were Here al de draak mee, als zij een louche manager/platenbaas laten zingen ‘oh by the way, whick one’s Pink?’. Feit is wel dat het ‘typische Pink Floyd geluid’ is terug te voeren op met name de in 2006 overleden toetsenist Rick Wright en gitarist David Gilmour. De met de band in onmin geraakte (en de laatste jaren met zijn immense The Wall-shows meer zichtbaar werkende) bassist Roger Waters was de man van de concepten. Drummer Nick Mason bungelt daar een beetje tussenin.

Jubileumuitgave
In 1994 verscheen het tot voor kort laatste Pink Floyd-album, The Division Bell, opgenomen door David Gilmour, Rick Wright en Nick Mason onder de Pink Floyd-vlag. Deze werd eerder dit jaar opnieuw uitgebracht in een jubileumuitgave vanwege de twintigste verjaardag. Tijdens het werk aan die twintigste jubileumversie gebeurde er iets met de nog overgebleven bandleden David Gilmour en Nick Mason. Ze realiseerden zich dat er een boel materiaal verloren is gegaan. David Gilmour: “We hebben ruim 20 uur aan niet uitgebracht materiaal geluisterd en dat was zo goed, dat we er mee aan de slag wilden gaan om er een nieuw album van te maken.”

21ste eeuwse Floyd
Dat nieuwe album werd The Endless River, vernoemd naar een zinsnede uit prijsnummer High Hopes van The Division Bell. Daarmee is de link tussen de twee albums, ook al liggen ze twintig jaar uit elkaar – direct gelegd. Toch is het geen ‘oud’ klinkend album, daarvoor zorgt de productie van David Gilmour, Phil Manzanera (Roxy Music), Youth (Killing Joke) en Andy Jackson (Pink Floyd) wel. Gilmour: “Het afgelopen jaar hebben we nieuwe stukken muziek toegevoegd, andere stukken hebben we opnieuw opgenomen, en we hebben alle technologie die tegenwoordig tot onze beschikking staat gebruikt om er een 21ste eeuws Pink Floyd-album van te maken. Nu Rick er niet meer is en met zijn verlies tevens de mogelijkheid is weggevallen om ooit weer iets nieuws op te nemen als Pink Floyd, voelt het goed om deze tracks beschikbaar te maken als onderdeel van ons repertoire.”

Eerbetoon
Drummer Nick Mason is het daarmee eens. Hij ziet het album als een eerbetoon aan hun gevallen toetsenist, die het binnen de band niet altijd even makkelijk heeft gehad en op sommige albums en tijdens sommige tournees puur als ‘inhuurkracht’ werd gebruikt in plaats van vol bandlid. “Dit album is wat mij betreft vooral een mooie manier om te onderschrijven hoe belangrijk zijn werk was en hoe zijn spel het hart van het Pink Floyd-geluid vormde. Luisterend naar de sessies werd nog eens duidelijk wat een speciale muzikant hij was.”

Artwork
Een andere gevallen kameraad uit de Floyd-gelederen, is de in 2013 overleden ontwerper Storm Thorgerson van ontwerpstudio Hipgnosis. Hij ontwierp vrijwel alle bekende Pink Floyd-albumhoezen en het artwork van et nieuwe album moest in dezelfde lijn. Dat is namelijk de wens die de ontwerper achter heeft gelaten bij zijn zakelijke partner Aubrey ‘Po’ Powell. Deze vond in de vorm van de 18-jarige Egyptische digitale kunstenaar Ahmed Emad Eldin een waardig opvolger. Powell: “Toen we het beeld zagen dat Ahmed had gemaakt, had het een direct Floydiaans gevoel. Het is enigmatisch en open voor interpretatie, een albumhoes die fantastisch werkt voor The Endless River.” Het awardwinnende Brits ontwerpbureau Stylorouge maakte de albumhoes verder af en in Londen is het artwork van The Endless River inmiddels tentoongesteld op een acht meter hoge verlichte kubusinstallatie langs de Thames.

Eeuwige kwaliteit
Hoewel we nimmer ‘nooit’ kunnen zeggen, lijkt het er wel op dat The Endless River nu echt de zwanenzang van Pink Floyd is. Maar dat dachten muziekliefhebbers ook ruim 20 jaar van The Division Bell. Feit is wel dat het bij het publiek weer gonst. ‘Zouden ze op tournee gaan?’ Wederom een teken aan de wand dat de massa niet écht weet wie er achter die bandnaam schuil gaan en dat een tournee al zouden ze willen niet eens meer mogelijk is. Dat doet er dan ook niet toe. Het goede nieuws is dat de Pink Floyd-muziek een ontegenzeggelijke eeuwigheidswaarde heeft. The Endless River onderstreept die eeuwigdurende kwaliteit van het werk alleen maar.


Pink Floyd – The Endless River

Pink-Floyd-The-Endless-RiverClassic rock

Liefhebbers van Pink Floyd weten dat de band zonder roerganger Roger Waters nog wel eens moeite heeft gehad met het vinden van de juiste teksten. Het typische geluid was er nog steeds, maar de sociale en emotionele relevantie in de tekst verwerken, was hard werk voor het trio onder leiding van gitarist/zanger David Gilmour. Op The Endless River wordt dit probleem op slimme manier ondervangen. Het album is ontstaan uit niet gebruikt materiaal uit de opnames van The Division Bell-sessies, maar is verre van een album met ‘kliekjes’. De tot albumlengte opgerekte ode aan de in 2006 overleden toetsenist Rick Wright is even urgent als melancholisch en bestaat uit vier composities, verdeeld over achttien episodes/nummers. Slechts één track (Louder Than Words) is van tekst voorzien. The Endless River is dus goeddeels instrumentaal en drijft volledig op het sfeervolle, uit de hemel over je neerstortende instrumentale geluid dat de band zo groot heeft gemaakt. (release: 7 november)


[Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd in de november 2014 editie van Mediazine | Foto © Warner Music]

Hier het volledige nummer. Mijn bijdragen staan op pagina 142 t/m 146:

Edgar Kruize is freelance tekstschrijver en journalist. Gespecialiseerd in (live) entertainment, muziek en film en daarnaast in teksten voor de zorgsector.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *