Maestro Morricone memorabel in Ziggo Dome

Categories Concertverslag

Een zucht van verlichting gaat door de Ziggo Dome als eerst het Czech National Symphony Orchestra, dan het 76-koppige Kodály koor uit Hongarije en daarna Ennio Morricone het podium op schuifelt. Het langverwachte concert van de soundtrackgrootmeester gaat vanavond eindelijk door!

Het heeft wat voeten in aarde gehad. Morricone is met zijn 86 jaar niet de jongste meer en zijn gezondheid speelt hem bij het optreden danig parten. Zodoende is het concert dat de Italiaan in Amsterdam zou geven onder de vlag My Life In Music al meerdere malen uitgesteld. Zondagavond is het echter raak en Morricone gaat er eens goed voor zitten. Vanaf zijn kruk leidt hij zijn orkest door een bloemlezing uit zijn bekendste werk.

Suites
Visuele ondersteuning is daarbij niet nodig. Morricone heeft voor het ruim twee uur durende concert zijn werk opgedeeld in suites, die elk diverse werken bevatten die muzikaal het best bij elkaar passen. Wie de ogen dicht doet, ziet in de net niet helemaal uitverkochte Ziggo Dome de filmbeelden er vanzelf bij verschijnen. Al gebeurt dat vaak genoeg ook niet en dat maakt het optreden bijzonder.

Focus op muziek
De beslissing om geen filmbeelden ter ondersteuning van de muziek te gebruiken, is namelijk een heel sterke. Want hierdoor komt de nadruk niet te liggen op de populariteit van de grote films waarvoor Ennio Morricone componeerde (Once Upon A Time In The West, Once Upon A Time In America, The Good The Bad and The Ugly, Cinema Paradiso, The Mission en vele anderen) maar boven alles op de muziek, die zich zonder begeleidend filmbeeld op heel eigen wijze ontvouwt.

Popster
Het is aandoenlijk om de oude meester af en toe van zijn kruk te zien opveren als het gespeelde werk hem zelf ook net iets meer grijpt dan normaal. Het publiek veert op zijn beurt vooral op bij de écht grote hits als Morricone’s spaghettiwestern-oeuvre of – tegen het eind – het werk uit The Mission. Beide sefmenten (met name Ecstacy Of Gold en On Earth As It Is In Heaven) met sopraan Susanna Rigacci in een hoofdrol. Het publiek joelt alsof het hier een popster betreft en dat draagt bij aan de sfeer die het orkest op deze momenten net even wat meer opzweept.

Luchtfilter
Je zou kunnen stellen dat de Ziggo Dome niet het meest geschikte podium biedt voor een avond als deze. De zaal is duidelijk niet op klassieke muziek ingericht en zeker in de bovenste ring hoor je de luchtfilter iets te nadrukkelijk ronken in de meer verstilde passages. Dat is een kleine smet op het geheel, al kan je afvragen waar een icoon als Morricone dan had moeten optreden. Want er is in Nederland gewoonweg geen klassieke zaal waar zo veel mensen in passen. Daar het waarschijnlijk het laatste optreden van de maestro betreft in Nederland, is elke bezoeker heel terecht heel erg blij gewoon bij zo’n memorabele muziekavond te mogen zijn.

Ennio Morricone: My Life in Music
gezien: 1 februari 2015
Ziggo Dome, Amsterdam

Edgar Kruize is freelance tekstschrijver en journalist. Gespecialiseerd in (live) entertainment, muziek en film en daarnaast in teksten voor de zorgsector.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *