“Gijs 2.0 is meer geland als persoon”

Categories Interview

In de nieuwe editie van Happinez een door mij geschreven interview met Gijs Staverman binnen de rubriek Mooie Woorden. Staverman praat over zijn opgewekte karakter, het verlies van zijn moeder en materialisme.

“Gijs 1.0 was zoekende. Gijs 2.0 is meer geland als persoon”

Met zijn nieuwe radioprogramma Gijs 2.0 is Gijs Staverman (47) na twintig jaar weer teruggekeerd bij de publieke omroep. Hij ziet het als een nieuwe fase in zijn leven, een waarin hij naar eigen zeggen ook daadwerkelijk een nieuwe versie van zichzelf is.

Groei
“Soms doe je dingen in het leven waarvan je de progressie niet ziet. Of waarin je stilstaat. Ik heb dat altijd geprobeerd te voorkomen door steeds een ‘volgende stap’ te zetten of door in de gaten te houden of die stap na enkele jaren nog steeds te zetten is. Waarbij ik als mens een continue groei doormaak, daar ben ik me enorm van bewust. Ergens de laatste jaren is er meer rust in me gekomen. Gijs 1.0 was zoekende. Gijs 2.0 is meer geland als persoon en een stap naar de publieke omroep past bij dit moment in mijn leven. Het is iets dat op het juiste moment op mijn pad kwam. Ik geloof dat als dingen op je pad komen en het begint te kriebelen, het onvermijdelijk is dat het gaat gebeuren. De omschrijving ‘Gijs 2.0’ is verzonnen door mijn moeder. Ze is vorig jaar overleden en leed aan Alzheimer. Voor haar overlijden was ik al door de KRO benaderd of ik interesse had in een plek op Radio 2. Toen ik dat vertelde aan mijn moeder, zei ze in een helder moment ‘dan ga je voor een grote-mensen-omroep werken. Je wordt een soort Gijs 2.0’. Ik vond dat een mooie gedachte en heb haar omschrijving onthouden. Het is nu de titel van mijn nieuwe radioprogramma.”

happinez201402Vriendschap
“Ik ben vrij materialistisch geweest. Altijd als ik ergens was, kocht ik wel ‘dingetjes’. Nu heb ik een huis vol dingetjes, ik word er gestoord van! Mijn interesseveld is gaandeweg verschoven. Ik hecht veel meer aarde aan bijvoorbeeld gewoon even bij mijn vader of broer zijn. Of een goed gesprek te hebben met vrienden. Waarmee ik niet wil zeggen dat ik materialisme heb ingeruild voor vriendschap. Zo zwart-wit is het zeker niet, want ik heb nog steeds een zwak voor gadgets of kleren, en contact met familie en vrienden was vroeger ook belangrijk. Maar ik merk dat ik me juist in dat laatste steeds prettiger voel. Het is fijn om echt tijd met mensen door te brengen. Meer nadruk op het diepere contact met mensen, is voor mij een interessantere manier om mijn leven te leiden.”

Gevoel
“Door jezelf open te stellen voor je omgeving, voel je onbewust signalen aan. Daar ben ik van overtuigd. Het is menselijk om daar handen en voeten aan te willen geven. Om er een voorstelling van te maken wat dat dan precies is. Karma, het universum, een hogere macht… Dat doe ik niet en ik accepteer gewoon dat ‘het’ – wat dat ook moge zijn – er is. Want dat het er is daar ben ik van overtuigd. Het overlijden van mijn moeder heb ik op een of andere manier ook aangevoeld. De laatste keer dat ik naar haar toe ging was op donderdagavond. Het was al tegen elven, de volgende ochtend moest ik vroeg op en het was nog een uur rijden. Maar ik had heel erg de neiging ‘ik moet nu naar haar toe’ en heb mijn gevoel gevolgd. Ik heb bij haar gezeten, ze kon toen al slecht praten, het samenzijn was mooi. De zaterdag erna belde ik mijn broer dat ik niet naar haar toe zou gaan. Op één of andere manier voelde het die dag niet goed. Juist toen is ze overleden. In haar eentje, zoals ze altijd graag had gewild. Na haar overlijden ging het plots suizen in mijn oor. Dat is maanden later pas weggetrokken. Ik heb haar later vastgehouden. Waar dat bij anderen niet fijn is, voelde het in dit geval heel natuurlijk. Het was helemaal goed.”

Ontmoeten
“In mijn nieuwe radioprogramma ontvang ik dagelijks gasten uit alle lagen van de maatschappij. Van politici tot artiesten. Waarmee ik echt een gesprek kan voeren op de radio. Naar mate ik ouder word, wordt mijn nieuwsgierigheid groter. Waarbij mijn programma niet een journalistiek medium is waarbij het mijn taak is om ze in een bepaalde hoek te drijven, maar meer een platform waarbij ik een verlengstuk van de luisteraar ben en op menselijk niveau vragen stel. Ik heb enorm de behoefte om écht met mensen te praten. Waarbij iedereen die ik spreek even belangrijk is en op een zelfde, open manier wordt benaderd. Of het nu de minister president of een cabaretier is. Wat ik daar van heb geleerd tot nu toe? Dat er nooit één waarheid is. Praat met twee verschillende mensen over hetzelfde onderwerp en je hoort twee waarheden. Daar moet je zelf objectief je weg langs vinden.”

Geluk
“Natuurlijk heb ik af en toe tegenslag of voel ik me niet lekker. Maar ik ben vrijwel altijd opgewekt. Dat is een heel bewuste levenshouding. Een keuze, die me steeds makkelijker af gaat, omdat ik mijn hele leven al die opgewekte manier van doen heb. Mensen zeggen soms ‘jij heb makkelijk praten, het gaat je voor de wind’. Maar dat is zeker niet altijd zo. Ik heb een eigen audiovisueel media bureau en dat ging enige tijd geleden niet zo goed. Daar lig ik ’s nachts echt wakker van. Maar in plaats van de nadruk op het negatieve te leggen, probeer ik er een positieve draai aan te geven. Te kijken wat wel goed gaat en daar de nadruk op te leggen. Ik ben er van overtuigd dat als je ergens energie in stopt, je die zelfde vorm van energie ook weer terugkrijgt. Dus positieve energie zenden, is positief ontvangen. Het is geen levenshouding die ik met opgeheven vingertje verkondig. Maar ik probeer die energie in Gijs 2.0, net als in mijn andere programma’s, wel degelijk over te brengen. Als luisteraars zich na afloop ietsjes lekkerder voelen dan daarvoor, is mijn werk geslaagd.”

[Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd in editie #02, 2014 van Happinez | Foto © KRO-NCRV]

Edgar Kruize is freelance tekstschrijver en journalist. Gespecialiseerd in (live) entertainment, muziek en film en daarnaast in teksten voor de zorgsector.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *